Nedir
Yığılmış alan grafiği, serileri bir zaman ekseni boyunca üst üste ekler. Bütün şeklin dış hattı toplamı, her bandın kalınlığı da o parçanın her andaki katkısını gösterir.
✓ Ne zaman kullanılır
- Hem toplamı hem de zaman içindeki bileşimini göstermek istiyorsunuz: kaynağa göre enerji, ürüne göre gelir, bölgeye göre nüfus.
- Birkaç parça — altı yediye kadar — ve çok sayıda zaman noktası var.
✗ Ne zaman kaçınılır
- Üst katmanların tam değerlerini okumanız gerekiyor — alttaki katmanların üstünde dururlar ve düz bir taban çizgileri yoktur.
- Parçalar arasında negatif değerler var.
- Seriler farklı şeyler ölçtüğü için toplam anlamsız.
Daha iyi bir grafik için ipuçları
- En istikrarlı seriyi en alta, en oynak olanı en üste koyun; böylece dalgalanmalar üstteki her katmana yayılmaz (Byron & Wattenberg 2008).
- Katman renklerini birbirinden ayrık ama ağırlık olarak benzer tutun; bir seriyi ancak hikâye oysa öne çıkarın.
- Paylar toplamlardan daha önemliyse her zaman noktasını %100’e normalleştirin.
Matematiği
Her t anında j katmanı Sj−1(t)’den Sj(t)’ye uzanır; burada Sj(t) = Σm≤j ym(t). Bir bandın kalınlığı değeridir, ama görünen eğimi kendi değişimiyle altındaki her değişimin toplamıdır — katman sırasının önemli olmasının nedeni budur.
Byron ve Wattenberg bunu katmanların “kıpırtısını” en aza indirme problemi olarak biçimlendirdi ve akış grafiğini (streamgraph), yani tabanı hareket eden bir yığılmış alan grafiğini tasarlamak için kullandı (Byron & Wattenberg 2008).
Biraz tarih
Yığılmış alanlar, erken istatistik el kitaplarının bölünmüş zaman grafiklerinden gelir (Brinton 1914). 2008’de, sinema gişe hasılatını gösteren etkileşimli bir New York Times grafiğiyle yaygınlaşan akış grafiği, bu biçimin ne kadar ileri götürülebileceğini gösterdi; geometrisi de aynı yıl yayımlandı (Byron & Wattenberg 2008).
Sorular
Üst katman neden bu kadar tırtıklı görünüyor?
Her katman altındaki tüm katmanların inişlerini ve çıkışlarını devralır. En değişken seriyi en üste taşıyın.
Kaynaklar
- Byron, L. & Wattenberg, M. (2008). Stacked graphs — geometry & aesthetics. IEEE Transactions on Visualization and Computer Graphics 14(6), 1245–1252.
- Brinton, W. C. (1914). Graphic Methods for Presenting Facts. New York: The Engineering Magazine Company.
- Cleveland, W. S. & McGill, R. (1984). Graphical perception: theory, experimentation, and application to the development of graphical methods. Journal of the American Statistical Association 79(387), 531–554.