Czym jest
Wykres pierścieniowy pokazuje części całości jako łuki wokół pierścienia. Chart Buffet wpisuje sumę w środek, więc wykres czyta się jako „ta całość, złożona z tych części”.
Usunięcie środka zabiera kąt w centrum, więc czytelnicy oceniają wycinki po długości łuku i polu. Badania sugerują, że robią to mniej więcej tak dobrze jak przy pełnym kole (Skau & Kosara 2016).
✓ Używaj, gdy
- Od dwóch do sześciu części, które składają się na sensowną całość.
- Chcesz pokazać sumę obok jej części.
- Panel lub raport, w którym kilka pierścieni pokazuje pojedyncze kluczowe udziały.
✗ Unikaj, gdy
- Wiele części lub części podobnej wielkości — użyj słupków.
- Porównywanie składu między grupami — użyj wykresu skumulowanego 100%.
Wskazówki na lepszy wykres
- Pierścień niech będzie dość gruby: przy bardzo cienkim małe wycinki znikają.
- Użyj środka na jedną liczbę, nie na akapit.
- Podpisz łuki bezpośrednio procentami.
Matematyka
Wycinek i obejmuje kąt θi = 360° · vi/Σ v; jego łuk na zewnętrznej krawędzi ma długość r · θi (w radianach), a jego pole wynosi ½ θi (R² − r²) dla promienia zewnętrznego R i promienia otworu r. Wszystkie trzy pozostają proporcjonalne do udziału, więc usunięcie środka nie zabiera żadnej informacji.
Skau i Kosara badali łuki, kąty i pola osobno i stwierdzili, że ludzie odczytują wykresy kołowe i pierścieniowe głównie po długości łuku i polu, a nie po kącie środkowym (Skau & Kosara 2016).
Trochę historii
Wykres pierścieniowy to dwudziestowieczna odmiana koła Playfaira (Playfair 1801), powszechna w grafice biznesowej i arkuszach kalkulacyjnych. Jego reputacja poprawiła się w 2016 roku, gdy eksperymenty wykazały, że czyta się go nie gorzej niż pełne koło (Skau & Kosara 2016).
Pytania
Czy mogę zmienić rozmiar otworu?
Tak. W sekcji „Znaczniki i etykiety” przesuń suwak „Rozmiar otworu”.
Bibliografia
- Skau, D. & Kosara, R. (2016). Arcs, angles, or areas: individual data encodings in pie and donut charts. Computer Graphics Forum 35(3), 121–130.
- Playfair, W. (1801). The Statistical Breviary. London: J. Wallis (printed by T. Bensley).
- Spence, I. & Lewandowsky, S. (1991). Displaying proportions and percentages. Applied Cognitive Psychology 5(1), 61–77.